اینجا عربستان است ، اینجا کشور عربی حجازیست ، اینجا کشور قبیله و طایفه است ، امروز سعودی و فردا … درحال تماشای شبکه دولتی عربستان که بودم هر یک دقیقه یک شعر در وصف و مدح ملک عبدالله خوانده می شد و بعد اعلانات التجاریه که من عاشق آن بودم تمام محصولات خارجی ،آمریکایی و با تصویری زیبا به خورد این اعراب داده می شد.تمام این تبلیغات خارجی و با زبان عربی اینها از خودشان هیچ چیز ندارند.
حتما باید دنبال کافی نت می گشتم چون قول داده بودم از مدینه وبلاگ رو بروز کنم ، بعد از حدود 10 دقیقه پیاده روی به محله پاکستانیها بعد به محله افغانیها و همینطور شهر را دور زدم هوا گرم و خستگی چیره شده بوداز هرکسی سوال کردم جوابی نگرفتم ، آخر سر از یکی از این کیوسکهای مخابرات سوال کردم ، که البته آب پاکی رو رودستم ریخت و گفت در مدینه ماهواره اینترنتی وجود ندارد . دست از پا دراز تر و نا امید از برآورده نشدن اعتیاد من به اینترنت بر می گردم تا نفسی تازه کنم در هتل.
از آن روز به بعد برنامه من شده بود رفتن به مسجد برای نماز و دعا ، دور زدن توی بازارهای گرون قیمت و خوابیدن در هتل که با هوای بسیار پاک و آرامش شهر انسان ، انسان دیگری می شود. مخصوصا با شنیدن صوت و ترتیل این سعودی ها که الحق و الانصاف صدای بهشتی دارند ، نماز مسجد نبی مکبر آن دیشب که یاد این موضوع افتادم همسر محترمه گفت به جبران نخریدن سی دی قرآن از عربستان بریم نمایشگاه و از اونجا تهیه کنیم ، منهم که همه چیزم به اینترنت وصل شده گفته برات دانلود می کنم . بعد کمی جستجو و دانلود نمونه از هرکدام یکی قاریان که سعودی بود هم مورد تایید من قرار گرفت هم همسر محترمه اگر خواستید دانلود کنید آدرس اینجاست

یادم رفت از پذیرایی صحبت کنم .بسته های پذیرایی مستطیل شکل به قطر 7 سانتی متر حاوی : یک بسته بیسکوییت کرم دار ،یک بسته کیک خرمایی مخصوص عربستان، یک تکه کیک کشمشی ، سالاد شامل ذرت،لوبیا سبز ، لوبیا قرمز،نخود فرنگی، هویج،سیب زمینی و گوجه فرنگی ، یک لیوان پلمپ شده آب سیب و آب معمولی و دست آخر ظرف شام شامل برنج و خوراک گوشت و لوبیا در میان این همه خوراکی آب سیب بیشتر چسبید حتما فکر می کنید آدم شکمویی هستم ، خوب مگه بده ، من شکمو هستم.از تحویل گرفتن مهمانداران هم که نگو ، بلافاصله بعد سرو غذا دست بکار تعارف چای و قهوه شدند البته قهوه برای کسانی که درخواست می کردند.
برگردیم به ادامه سفر حدودا ساعت 12 که مدینه رسیدیم ، در صف ورودی فرودگاه منتظر مهر شدن پاسپورتها و بعد گرفتن ساک شدیم .تمای مامورین بازید پاسپورتها، از جوانهای نظامی سعودی که با ریشهای کم پشت بلند و هیکلی قلمی، نوجوانان بسیجی ایرانی را تداعی می کرد تشکیل شده بود و در آن طرف گیت افرادی با دشداشه و شال قرمز بیسیم به دست ایستاده بودند . راستی یادم افتاد چیزی که موقع پیاده شدن از هواپیما نظرم را جلب کرد سرباز مسلح به مسلس در پایین پله ها بود شاید از ما میترسند.
——————
روزانه
——————
الان که دارم می نویسم جشن پیروزی حزب الله داره برگزار میشه و مستقیم از شبکه 6 در حال پخش شدن است این اولین حضور سیدحسن نصرالله در میان مردم بعد جنگ لبنان و اسرائیل است.